Basis4 min lezen
Wat Australische cijfers ons leren over hitterisico
20 jaar data uit New South Wales: vergelijkbare patronen, andere klimaatzone.

Het meeste hitteslag-onderzoek bij honden komt uit het VK. Maar Australië biedt een interessant tegenwicht — daar is warmte de norm, niet de uitzondering.
Wat onderzocht Tripovich (2023)?
Tripovich en collega's analyseerden 20 jaar dierenartsdata (1997–2017) uit New South Wales: meer dan 850 gevallen van hittegerelateerde ziekte. De bevindingen sluiten grotendeels aan bij de Britse data, met enkele opvallende verschillen.
Overeenkomsten met VK-data
- Brachycefale rassen oververtegenwoordigd.
- Overgewicht als sterke risicofactor.
- Inspanningsgerelateerde gevallen significant.
Verschillen
- Veel meer omgevingsgerelateerde gevallen (auto, kennel zonder schaduw), passend bij het klimaat.
- Pieken in februari (Australische zomer) — vergelijkbaar met onze juli/augustus.
- Acclimatisering speelt minder rol: honden zijn er het hele jaar door blootgesteld aan hoge temperaturen.
Les voor Nederlandse eigenaren
Acclimatisering werkt twee kanten op: Australische honden zijn beter aangepast aan warmte, maar als wij naar Zuid-Europa reizen, geldt voor onze honden hetzelfde voorzichtigheidsprincipe als hier in mei.
Bronnen
- Tripovich JS et al. (2023). Incidence and risk factors of heat-related illness in dogs from NSW, Australia (1997–2017). Australian Veterinary Journal. doi.org/10.1111/avj.13296



